Raphin’s Blog

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปลายปีพ.ศ. 2546 ผมและครอบครัวได้มีโอกาสถ่ายรูปกับดาราภาพยนตร์ชายของอินเดียคนหนึ่ง

ภรรยาผมสังเกตเห็นดาราคนนี้เดินผ่านหน้าร้านผม พวกเราทุกคนตื่นเต้นกันมาก จึงรีบรวมกลุ่มกันออกตามหาเพื่อที่จะถ่ายรูปด้วย หลังจากตามหาอยู่อึดใจหนึ่ง พวกเราก็พบเขารับประทานอาหารกับเพื่อนๆอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พวกเราจึงได้เขียนข้อความฝากบริกรของร้านเข้าไป และเขาก็ได้ให้เกียรติออกมาถ่ายรูปกับพวกเรา 4-5 รูป ก่อนที่จะกลับเข้าไปรับประทานอาหารต่อ Continue Reading »

เกิดไฟไหม้ขึ้นในชุมชนแออัดชุมชนหนึ่ง ชาวบ้านก็ต่างเอาตัวรอดไปหมดแล้ว จะเหลือก็แต่ชายตาบอดหนึ่งคน และชายขาด้วนหนึ่งคน ที่เช่าห้องเดียวกันอยู่ ทั้งคู่ตกลงกันว่า ชายตาบอดจะเป็นฝ่ายให้ชายขาด้วนขี่คอ ส่วนชายขาด้วน(ซึ่งไม่ได้ตาบอด)ก็จะเป็นฝ่ายบอกทางให้ชายตาบอดเดิน เพื่อที่ทั้งคู่จะได้เอาตัวรอดจากอัคคีภัยครานี้ และทั้งคู่ก็รอดมาได้
Continue Reading »

กาลครั้งหนึ่ง ในดินแดนชมพูทวีป มีชายวัย 30 ปลายๆ คนหนึ่ง มีอาชีพตัดฟืน และเก็บเศษไม้ที่ทำฟืนได้ไปขาย โดยเขาจะออกจากบ้านทุกเช้าตรู่ เพื่อไปยังป่านอกหมู่บ้าน และจะขนฟืนและเศษไม้มาขายในหมู่บ้านในช่วงเที่ยง โดยจะบรรทุกมาบนหลังลาคู่ใจ

เขาปฏิบัติเช่นนี้มาเป็นเวลานาน ทุกวันเขาจะเห็นพระรูปหนึ่ง เดินผ่านไปบิณฑบาต ถ้าวันใดบริเวณที่เขาตัดไม้อยู่ไกลเส้นทางเดินของพระรูปนั้นหน่อย  เขาก็จะก้มลงกราบจากจุดที่เขายืนตัดฟืนอยู่ ส่วนวันไหนที่เขาบังเอิญอยู่ในเส้นทางเดินของพระรูปนั้น หลวงพี่ก็จะยิ้มให้เมื่อเขาทำความเคารพ หรือหยุดทักทายเขาเป็นบางครั้ง ชายผู้นี้ จะว่าไปแล้วเป็นคนที่พอจะมีธรรมะในหัวใจ แต่เนื่องจากกังวลเรื่องปัญหาปากท้องและต้องรีบเร่งทำเวลา เพื่อที่จะกลับไปให้ทันก่อนที่ตลาดในหมู่บ้านจะวาย จึงมักจะไม่ค่อยคุยกับหลวงพี่นาน ซึ่งหลวงพี่ก็เหมือนจะเข้าใจในจุดนี้ จึงไม่ได้เทศน์ให้ชายคนนี้ฟัง เพราะไม่อยากให้เขาเสียเวลาทำมาหากิน

Continue Reading »

ถ้าผมถามท่านผู้อ่านว่าใครว่ายน้ำเป็นบ้าง คงมีหลายท่านตอบว่าเป็น และอีกหลายท่านที่ตอบว่าไม่เป็น

                ถ้าผมถามท่านที่ว่ายน้ำเป็นต่อว่า ใครเป็นคนสอนท่านว่ายน้ำ คำตอบที่ผมได้รับก็คงมีหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น คุณพ่อ คุณพี่ เพื่อน ลุง ป้า น้า อา ครูสอนว่ายน้ำ ฯลฯ หรือบางคนก็อาจตอบว่า “โอ้ย ว่ายน้ำเหรอ ผมโดดลงน้ำบ่อยๆ แป๊บเดียวเดี๋ยวก็เป็นเอง ไม่ได้มีใครมาสอนหรอก”

                ถ้าผมถามต่อว่าท่านเรียนว่ายน้ำที่ไหน คำตอบที่ผมได้รับก็คงหลากหลายเช่นกัน เป็นต้นว่า แม่น้ำ คลองแถวบ้าน บึง “อ๋อ ผมลูกทะเล” ถ้าเป็นสังคมเมืองปัจจุบันก็ สระว่ายน้ำ

                และถ้าผมถามต่อว่ามีใครเรียนว่ายน้ำโดยไม่ลงน้ำบ้าง คงมีคนตะโกนด่าผมว่า “หมอนี่น่าจะบ้า” ครับประเด็นของผมอยู่ตรงนี้ การว่ายน้ำจะขาดน้ำไปเสียไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นน้ำจืด น้ำเค็ม น้ำกร่อย หรือแม้กระทั่งน้ำคลอรีน

Continue Reading »

มีนิทานเรื่องสั้นๆเรื่องหนึ่งที่ผมเคยได้ยินมา

กาลครั้งหนึ่ง ไม่นานมานี้ ครอบครัวหนึ่งซึ่งประกอบไปด้วยพ่อ แม่ และเด็กชายน่ารักวัย 5 ขวบ ได้ไปเที่ยวงานวัดกัน ในงานพ่อและแม่ได้ซื้อเสื้อผ้าให้ลูกชายสุดที่รักหนึ่งชุด เพื่อเป็นของขวัญวันเกิด ซึ่งเด็กชายก็ชอบเสื้อผ้าชุดนี้มาก และใส่มันค่อนข้างบ่อย

กาลเวลาผ่านไปประมาณ 10 ปี วันหนึ่งขณะที่แม่กำลังรื้อตู้เสื้อผ้า สายตาของเธอได้เหลือบไปเห็นเสื้อผ้าชุดนี้ เธอจำได้ดีว่าลูกชายของเธอดูดีมากเมื่อใส่มัน เธอจึงเรียกลูกชาย ซึ่งบัดนี้ได้เติบใหญ่เป็นวัยรุ่นแล้ว ให้มาหา พร้อมกับกล่าวว่า

Continue Reading »

ผมนึกถึงคำพูดของเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่ง เขาพูดไว้ว่าเวลาเราฟังอะไรจากใคร โดยเฉพาะเรื่องปรัชญาหรือศาสนา ขอให้เราทำเสมือนการไปทานอาหารบุฟเฟ่ต์จากภัตตาคาร ถ้าเราเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาพูด ก็ขอให้ตักใส่จาน นั่นคือนำไปคิดต่อ นำไปต่อยอด นำไปใช้ประโยชน์ แต่ถ้าเราไม่เห็นด้วยกับสิ่งใด ก็ขอให้ละไว้ อย่าตักขึ้นมาใส่จาน และสิ่งที่ไม่ควรทำอย่างยิ่งคือการไปทะเลาะกับคนพูด เสมือนกับไปต่อว่าพ่อครัวว่าทำอาหารชนิดนั้นมาทำไม ทั้งๆที่มันคือบุฟเฟ่ต์ และเขาก็ไม่ได้บังคับให้เราทาน เรามีสิทธิ์เลือกทาน เรามีสิทธิ์ละไว้

สิ่งที่ผมอยากเขียนใน Blog นี้ ถ้าบางข้อเขียนเป็นที่ถูกใจท่านผู้อ่าน ผมก็จะยินดีมาก และยิ่งถ้าท่านสามารถนำไปใช้ประโยชน์ ผมก็จะยิ่งยินดี แต่ถ้าในทางกลับกัน ถ้าท่านเห็นขัดแย้งกับข้อเขียนใด หรือรับไม่ได้กับสิ่งที่ผมเขียน ก็โปรดอภัยให้ผมด้วย อย่าได้ตักข้อเขียนนั้นของผมใส่จานให้รกจานของท่านเลย

ขอขอบคุณ Thaivi มากที่ได้มอบ Blog ให้ผมเขียนสิ่งที่ผมคิด

ผมเชื่อว่ามีหลายท่านที่เก่งการลงทุนในเว็บนี้ และหลายๆท่านสามารถถ่ายทอดประสบการณ์ของเขาออกมาเป็นบทความ เป็นคำพูดได้ดีมากๆ ผมจึงไม่ขอเขียนเกี่ยวกับการลงทุน เพราะความรู้บวกประสบการณ์ของผมยังน้อย

ผมเป็นคนชอบปรัชญา ชอบมองชีวิตผ่านปรัชญา เลยขอเขียนเรื่องปรัชญาครับ

วันนี้แค่นี้ก่อนครับ วันหลังว่างๆจะมาเขียนเพิ่มเติมครับ ขอบคุณที่อ่านครับ